ЧӢ ТАВР АЗ АРРАИ РӮЗӢ ДУРУСТ ИСТИФОДА БАРЕМ?

Арраи мизӣ яке аз арраҳои маъмултарин дар коркарди чӯб аст. Арраҳои мизӣ қисми ҷудонашавандаи бисёр коргоҳҳо мебошанд, асбобҳои гуногунҷабҳае, ки шумо метавонед барои вазифаҳои гуногун, аз буридани чӯб то буриши буриш истифода баред. Аммо, мисли ҳама гуна асбоби барқӣ, истифодаи онҳо хатар дорад. Теғи зудгарданда фош мешавад ва метавонад боиси зарбаи шадид ва ҷароҳат гардад. Аммо, омӯхтани тарзи бехатар ва боэътимоди истифодаи арраи мизӣ метавонад ҷаҳони тамоми имкониятҳоро дар лоиҳаҳои коркарди чӯби шумо боз кунад. Андешидани чораҳои эҳтиётии зарурӣ ба шумо кӯмак мекунад, ки хатарро кам кунед.

Арраи мизӣ чӣ кор карда метавонад?

Арраи мизӣ метавонад аксари буришҳоеро, ки шумо бо дигар арраҳо карда метавонед, анҷом диҳад. Фарқи асосии байни арраи мизӣ ва арраҳои маъмулии чӯбкорӣ ба монанди арраҳои митра ё арраҳои даврашакл дар он аст, ки шумо чӯбро аз теғ мегузаронед, на ин ки теғро аз чӯб тела медиҳед.

Бартарии асосии арраи мизӣ дар он аст, ки он барои анҷом додани буришҳои хеле дақиқ ва зуд қулай аст. Намудҳои буришҳое, ки он метавонад анҷом диҳад, инҳоянд:

Буридани ришта– дар ҳамон самти дон бурида шудааст. Шумо паҳнои маводро тағйир медиҳед.

Буриши салибӣ– буридани амудӣ ба самти нахҳои чӯб – шумо дарозии маводро тағйир медиҳед.

Буридани митер– буридани он дар кунҷи амудӣ ба донаҳо

Буридани кунҷӣ– Дар тӯли донаҳо бо кунҷе буриш мекунад.

Дадос– чуқурчаҳо дар мавод.

Ягона намуди буриш, ки арраи мизӣ наметавонад анҷом диҳад, буриши каҷ аст. Барои ин ба шумо як ҷигсо лозим мешавад.

Намудҳои арраи мизӣ

Арраи ҷойи кор/арраи мизи сайёр—Ин арраҳои хурди мизӣ барои интиқол кофӣ сабуканд ва арраҳои аълои ибтидоӣ мебошанд.

Арраҳои шкафӣ—Инҳо асосан дар зери онҳо шкаф доранд ва калон, вазнин ва ҳаракат карданашон душвор аст. Онҳо инчунин нисбат ба арраи мизи корӣ хеле пурқувваттаранд.

Маслиҳатҳо оид ба бехатарии арраи мизӣ

Дастури истифодабариро хонед

Пеш аз истифодаи арраи мизӣ ё ягон асбоби барқӣ, ҳамеша дастури истифодабариро бодиққат хонед. Хониши дастур ба шумо кӯмак мекунад, ки фаҳмед, ки арраи мизӣ чӣ гуна кор мекунад ва чӣ гуна онро дуруст истифода бурдан лозим аст.

Бо қисмҳои арраи мизи худ, тарзи танзим ва ҳамаи хусусиятҳои бехатарии арраи худ шинос шавед.

Агар шумо дастури худро гум карда бошед, шумо одатан онро онлайн тавассути ҷустуҷӯи номи истеҳсолкунанда ва рақами модели арраи мизи худ пайдо карда метавонед.

Либоси мувофиқро пӯшед

Ҳангоми кор бо арраи мизӣ ё ҳар вақте ки шумо дар устохона кор мекунед, либоси мувофиқ пӯшидан хеле муҳим аст. Ин аз либосҳои фуҷур, остинҳои дароз, ҷавоҳирот ва бастани мӯйҳои дароз, ки метавонанд ба теғ печида шаванд, худдорӣ карданро дар бар мегирад.

Ҳангоми кор дар коргоҳ пӯшидани пойафзоли мувофиқ муҳим аст. Пойафзоли пӯшида ва лағжишнашаванда ҳатмист. Лутфан, бо пӯшидани сандалҳо ё шлепкаҳои махсус бехатарии худро зери хатар нагузоред, зеро онҳо муҳофизати кофӣ намедиҳанд.

Ҳангоми истифодаи арраи мизӣ бояд дастпӯшак пӯшед?

Не, ҳангоми истифодаи арраи мизӣ бо якчанд сабаб набояд дастпӯшак пӯшед. Пӯшидани дастпӯшак моро аз як ҳисси интиқодӣ маҳрум мекунад: ламс.

Шумо инчунин бояд аз пӯшидани дастпӯшакҳо худдорӣ кунед, ба ҳамон сабабе, ки шумо набояд либосҳои фуҷур пӯшед, зеро онҳо метавонанд ба осонӣ ба теғ часпанд, ки боиси хатари ҷиддӣ барои дастҳоятон мегардад.

Чашмҳо, гӯшҳо ва шушҳои худро муҳофизат кунед

Асбобҳои чӯбкорӣ, ба монанди арраҳои рӯи миз, миқдори зиёди чӯбро ба вуҷуд меоранд, аз ҷумла зарраҳои чанги ҳавоӣ, ки шумо мебинед ва зарраҳои чанги микроскопӣ, ки шумо наметавонед бубинед. Нафаскашии тӯлонии ин зарраҳои микроскопӣ метавонад ҳаҷми шушро ба таври назаррас коҳиш диҳад ва ба дигар мушкилоти ҷиддии саломатӣ оварда расонад. Барои муҳофизати худ, ҳангоми истифодаи арраҳои рӯи миз ва дигар асбобҳое, ки чӯбро ба вуҷуд меоранд, шумо бояд респиратор пӯшед.

Майдони кори худро тоза нигоҳ доред ва парешонхотириро бартараф кунед

Ҳангоми кор бо арраҳои мизӣ, тозагии фазои корӣ муҳим аст. Ашёҳои нолозимро аз минтақаи кори худ, ба монанди асбобҳо ва маводҳо, хориҷ кунед ва фаршро аз хатарҳои лағжиш, ба монанди симҳои барқ, тафтиш кунед. Ин маслиҳати хуб ҳангоми кор бо ҳама гуна асбобҳо, аз ҷумла арраҳои мизӣ, мебошад.

Ҳангоми истифодаи арраи мизӣ, диққати худро ба кори дар даст дошта равона кардан муҳим аст. Ҳангоми буридан, ҳатто барои як сония, чашмро аз худ дур кардан хатарнок буда метавонад.

Теғҳоро тоза нигоҳ доред

Ҳангоми истифода, теғҳои арраи мизӣ шира ва қатрон ҷамъ мекунанд. Бо гузашти вақт, ин моддаҳо метавонанд боиси он шаванд, ки теғ кунд бошад, ки ба кори он таъсир мерасонад. Буридан бо теғи ифлос фишори бештари ғизодиҳиро талаб мекунад, яъне барои пешбурди мавод шумо бояд сахттар тела диҳед ва он инчунин метавонад канорҳои қисмҳои кориро сӯзонад. Илова бар ин, қатронҳо метавонанд теғҳои шуморо занг зананд.

Миз ва деворро бо мум молед

Мисли теғҳои арра, қатронҳо метавонанд дар миз ва девори арраи шумо ҷамъ шаванд, ки лағжондани қисмҳои корӣ аз болои онҳо душвор аст. Молидани мум ба арраи мизи шумо соишро кам мекунад ва имкон медиҳад, ки қисмҳои корӣ ҳамвор ва бемалол лағжанд ва дар айни замон ба пешгирии ҷамъшавии қатронҳои часпак дар болои он мусоидат мекунад. Муми арраи мизи шумо инчунин эҳтимолияти оксидшавии онро кам мекунад. Интихоби мум бе силикон муҳим аст, зеро маҳсулоти дар асоси силикон мавҷудбуда метавонанд аз часпидани доғҳо ва рангҳо ба сатҳҳои чӯбӣ пешгирӣ кунанд. Муми автомобилӣ интихоби хуб нест, зеро бисёре аз онҳо силикон доранд.

Баландии теғро танзим кунед

Баландии теғи арраи мизӣ миқдори теғест, ки дар болои қисмати корӣ намоён аст. Вақте ки сухан дар бораи баландии идеалии теғ меравад, дар байни коргарони чӯб баҳсҳо вуҷуд доранд, зеро ҳар кас дар бораи он ки чӣ қадар бояд фош карда шавад, андешаи худро дорад.

Баландтар кардани корд самаранокии беҳтаринро таъмин мекунад:

• фишори камтар ба муҳаррики арра
• Соишҳои камтар
• Гармии камтар аз ҷониби теғ истеҳсол мешавад

Баландтар гузоштани теғ хатари ҷароҳатро зиёд мекунад, зеро қисми бештари теғ кушода аст. Поёнтар гузоштани теғ хатари ҷароҳатро кам мекунад, зеро қисми хурдтар кушода аст; аммо, мувозинат дар он аст, ки он самаранокиро аз даст медиҳад ва соиш ва гармиро зиёд мекунад.

Корди ронданӣ ё ресмонро истифода баред

Корди гардишкунанда як хусусияти муҳими бехатарӣ аст, ки мустақиман дар паси теғ ҷойгир аст ва ҳаракатҳои онро ҳангоми баланд кардан, паст кардан ё хам кардан пайгирӣ мекунад. Ҷудокунанда ба корди гардишкунанда монанд аст, ба истиснои он ки он ба рӯи миз часпонида шудааст ва нисбат ба теғ дар ҳолати ҳаракат қарор надорад. Ҳардуи ин дастгоҳҳо барои кам кардани хатари зарбаи баръакс тарҳрезӣ шудаанд, ки вақте рух медиҳад, ки теғ маводро ба таври ногаҳонӣ ва бо суръати баланд ба сӯи шумо бармегардонад. Зарбаи баръакси арраи мизӣ вақте рух медиҳад, ки қисми корӣ аз девор дур шуда, ба теғ ворид мешавад ё вақте ки мавод ба он фишор меорад. Истифодаи фишори паҳлӯӣ барои нигоҳ доштани мавод ба девор беҳтарин роҳи пешгирии гум шудани он аст. Аммо, агар мавод бояд ғарқ шавад, корди гардишкунанда ё ҷудокунанда аз часпидани он ба теғ пешгирӣ мекунад ва эҳтимолияти зарбаи баръаксро кам мекунад.

Аз муҳофизи Blade истифода баред

Муҳофизи теғи арраи мизӣ ҳамчун сипар амал мекунад ва дастҳои шуморо аз тамос бо теғ ҳангоми чарх задани он бозмедорад.

Санҷиши мавод барои ашёи бегона

Пеш аз буридан, маводи худро барои ашёи бегона, ба монанди мехҳо, винтҳо ё степлерҳо тафтиш кунед. Ин ашёҳо на танҳо метавонанд ба теғи шумо зарар расонанд, балки инчунин метавонанд дар натиҷаи аз ҷояш ҷудо шудан аз болои устохонаи шумо парвоз кунанд ва шуморо дар хатар гузоранд.

Аз ламс кардани мавод ба теғ сар накунед

Пеш аз фаъол кардани арраи мизи корӣ, боварӣ ҳосил кунед, ки мавод ба теғ нарасидааст. Фаъол кардани арра ҳангоми тамос бо теғ метавонад боиси баръакс шудани он гардад. Ба ҷои ин, арраро фаъол кунед, бигзоред, ки он ба суръати пурра расад ва сипас маводи худро ба теғ ворид кунед.

Блоки фишурдаро истифода баред

Чӯбчаи теладиҳанда асбобест, ки барои роҳнамоии мавод ҳангоми буридан тарҳрезӣ шудааст ва ба шумо имкон медиҳад, ки фишорро ба поён равона кунед ва дастони худро аз теғ дур нигоҳ доред. Чӯбчаҳои теладиҳанда одатан дароз буда, аз чӯб ё пластик сохта мешаванд.

Ба шумо назорати камтарро бар қисмати корӣ медиҳад

Нуқтаи гардишро эҷод кунед, ки эҳтимолан боиси афтидани дасти шумо ба теғ гардад

Мавқеи дурустро нигоҳ доред

Хатои маъмуле, ки шурӯъкунандагон мекунанд, ин истодан мустақиман дар паси теғи арраи миз аст, ки агар қисми корӣ ба қафо баргардад, мавқеи хатарнок аст.

Беҳтар аст, ки аз роҳи теғ берун истода, мавқеи бароҳатро интихоб кунед. Агар девори шикастани шумо дар тарафи рост ҷойгир бошад, шумо бояд каме ба тарафи чап аз роҳи буриш истода бошед. Бо ин роҳ, агар қисми корӣ ба қафо баргардад, эҳтимол дорад, ки он ба ҷои он ки мустақиман ба шумо бархӯрад, аз паҳлӯи шумо парвоз кунад.

Ҳиссиётҳои худро ҷалб кунед ва маҷбур накунед

Аз арраи мизӣ истифода баред, фаъол кардани ҳамаи панҷ ҳиссиёт муҳим аст: биноӣ, садо, бӯй, мазза ва ламс. Агар ягонтои онҳо ба шумо чизе нодуруст гуфта бошад, фавран қатъ кунед. Суханони ӯ равшан ва мухтасар буданд - "Маҷбур накунед!"

Нигоҳ кунед:Пеш аз оғози буридан, боварӣ ҳосил кунед, ки ангуштон ва дастҳои шумо аз роҳи теғ дур ҷойгир шудаанд.

Гӯш кунед:Агар шумо садои аҷибе, садоеро, ки қаблан ҳеҷ гоҳ нашунидаед, ё агар шунидед, ки арра суст шудан мегирад, қатъ кунед.

Бӯй:Агар шумо бӯи сӯхтагӣ ё карамелизатсияи чизеро ҳис кунед, онро бас кунед, зеро ин маънои онро дорад, ки чизе ба ҳам мечаспад.

Маза:Агар шумо дар даҳонатон чизеро эҳсос кунед, ки карамелизатсия мешавад, онро бас кунед, зеро ин маънои онро дорад, ки чизе ба ҳам мепайвандад.

Эҳсос:Агар шумо ларзиш ё чизеро "фарқкунанда ё аҷиб" ҳис кунед, қатъ кунед.

Ҳаргиз ба даст нарасед

Шумо бояд дар тамоми буриш ба қисмати корӣ фишори доимӣ диҳед, то он даме ки он аз қафои теғ пурра берун ояд. Аммо, шумо набояд аз теғи чархзананда дуртар равед, зеро агар дастатон лағжад ё мувозинати худро гум кунед, ин метавонад ба ҷароҳати вазнин оварда расонад.

Интизор шавед, ки Blade қатъ шавад

Пеш аз он ки дастатонро ба наздикии теғ ҳаракат диҳед, муҳим аст, ки шумо то қатъ шудани чарх задани он интизор шавед. Ман аксар вақт дидаам, ки одамон арраи худро хомӯш мекунанд ва фавран ба он даромада, як қисми корӣ ё буридашударо мегиранд ва дар ниҳоят худро мебуранд! Сабр кунед ва пеш аз он ки дастатонро ба наздикии он ҳаракат диҳед, то чарх задани теғ қатъ шавад, интизор шавед.

Мизҳои берунӣ ё стендҳои ғалтакдорро истифода баред

Ҳангоми буридани қисмҳои корӣ, қувваи ҷозиба боиси он мегардад, ки онҳо ҳангоми баромадан аз қафои арра ба фарш афтанд. Аз сабаби вазни худ, қисмҳои дароз ё калон ҳангоми афтидан ноустувор мешаванд ва боиси ҳаракати онҳо мегарданд, ки боиси дар корд часпидани онҳо ва дар натиҷа бархӯрди онҳо мегардад. Истифодаи мизҳои ғизодиҳии беруна ё стендҳои ғалтакӣ ҳангоми баромадан аз арра қисмҳои кориро дастгирӣ мекунад ва хатари баръакс шудани онҳоро кам мекунад.

Ҳеҷ гоҳ бо даст набуред

Истифодаи лавозимоти арраи мизӣ, ба монанди девори кандашавӣ, ченаки митер ё чана, ба шумо кӯмак мекунад, ки қисми корро дастгирӣ кунед ва хатари лағжидани онро ба теғ кам кунед. Агар шумо бе ягон лавозимот бо даст буред, ҳеҷ чиз қисми кори шуморо устувор карда наметавонад, ки хатари часпидани онро ба теғ ва боиси зарбаи баръакс зиёд мекунад.

Девор ва ченаки митрро якҷоя истифода набаред

Агар шумо девори кандашавӣ ва калибри митерро якҷоя истифода баред, эҳтимол дорад, ки қисми кории шумо байни онҳо ва теғ фишурда шавад, ки дар натиҷа зарбаи баръакс ба амал меояд. Ба ибораи дигар, яке ё дигареро истифода баред, аммо на ҳардуро ҳамзамон.

Андешаҳои ниҳоӣ

Ҳамеша ба кори худ бо дарназардошти бехатарӣ муносибат кунед ва дар буридани корҳо шитоб накунед. Ҷудо кардани вақт барои дуруст насб кардан ва кори бехатар ҳамеша ба саъю кӯшиш меарзад.